DEPRESİF RUH HALİ SOSLU PLAN VE İSTEKLER...

geldim.
gibi.
haftasonu yaklaştı.
kafamda planlar var.
içimde de bir huzursuzluk.
nokta.

bir çok şeye kızgın,
öfkeli
ya da sinirli olabilirim.
şükretmeye de inanmıyorum.
çünkü ne zaman,
"bende en azından şu var!
bak başkalarında yok.
ne kadar şanslıyım" diyip moral pompalamaya çalışsam,
üzerinde düşündüğüm teselli nesnesi ellerimden uçup gitmekte.
bu da benim ters çekim yasası.

yarın alışverişe gitmek istiyorum.
yeni bikini almam lazım.
babalar günü hediyeleri almam lazım.
güneş gözlüğü almam lazım.
( ki yapı itibariyle gözlük takamayan bi insanım,
ancak gözlerim ikide bir güneşten sulanıp akmak suretiyle,
bana alerjik yapılarını empoze etmekte.
galiba bana da kabullenip gözlük satın almak düşmekte.
zira elimde mevcut Fendi gözlüklerimin yeşil camlarından hazzetmemekteyim. )

alışverişten sonra sinemaya gitmek istiyorum.
en sevdiğim yönetmen Tarantino’ nun son filmi Death Proof gün itibariyle gösterilmekte.
"ama bu filmi iyi değilmiş" diyenlere yapıştıracağım:
"ne yani shrek’ e mi gideyim?" cevabı da,
cebimde tehlike anında kullanılmak üzere bekletilmekte.

ee ben bi haftasonundan daha ne beklerim?
pazar günü havuza gidebilmeyi.
ama bu planın gerçekleşmeyen kısmı olacak gibi.

bazı şeyler beni yoruyor.
mesela,
İtirazım Var diye bi programda,
Mine Soley’ in,
"İnsanoğlu beşer, şaşar. Siz de beştik, şaştık deyin" şeklindeki cümlesiden haberdar olmuş
ve dumura uğramış vaziyetteyim.
beşmek diye bir fiil olduğunu zannediyor kendisi.
bakın yazarken bile yoruldum yine.
iyi ki ev kadını değilim de,
bunları seyretmiyorum diye seviniyorum bunları düşündükçe.
ama sabah uykuları fena olmazdı yine de.

bitirelim.
virgülle.


PS : bütün ev kadınlarının o programları izlemediğini biliyorum.
boşuna üstüme gelmeyin peşin peşin söyleyeyim de.